Een belangrijk aspect van de voederkwaliteit van gras is het gehalte aan verteerbare energie, kortweg verteerbaarheid!

Dit dient als basis voor de uiteindelijke VEM-waarde. De verteerbaarheid geeft aan hoeveel procent van de organische stof in een ruwvoer door pensbacteriën kan worden afgebroken. Daarmee is het een belangrijke parameter voor de mate waarin voedingsstoffen uit de organische stof potentieel benut kunnen worden om uiteindelijk te resulteren in een hogere melkgift.

Verteerbaarheid

De verteerbaarheid heeft echter niet alleen invloed op de VEM-waarde maar speelt ook een rol in de potentiële DS-opname. Bij een hogere verteerbaarheid gaat het gras sneller door de koe en kan meer gras door de koe opgenomen worden. Een hoge verteerbaarheid resulterend in een combinatie van een hoge VEM-waarde met een hoge DS-opname kan de melkgift dus verhogen. Zo tonen verschillende wetenschappelijke studies aan dat een toename van de verteerbaarheid van ruwvoer met 1% (1 eenheid) de melkproductie met 0,25 kg/koe/dag kan verhogen.

Euro Grass onderzoekt al jaren rassen op voederwaarde. Rassen die zich in de database consistent onderscheiden op voederwaarde kenmerken én waarbij dit ook ondersteunt wordt door onafhankelijk onderzoek krijgen het predicaat ”melkindex”. Het ras Aston Energy engels raaigras was het eerste ras met dit keurmerk vanwege zijn extreem hoge voederwaarde. Inmiddels worden ook andere grassoorten onderzocht. Presto is het eerste ras in timothee dat door zijn aantoonbaar hogere verteerbaarheid het melkindex predicaat krijgt.